پورشه بار دیگر تاکید کرد که ساخت یک ۹۱۱ پلاگینهیبریدی در برنامه این برند نیست؛ تصمیمی که مستقیما از حفظ اصالت طراحی و پکیج منحصربهفرد این اسطوره ورزشی نشئت میگیرد.
فرانک موزر، معاون بخش مدلهای ۹۱۱ و ۷۱۸، در گفتوگو با رسانههای استرالیایی اعلام کرد که ایده یک ۹۱۱ مجهز به شارژر و باتری بزرگتر جذاب نیست. او توضیح داد که طراحی ۹۱۱ بسیار پیچیده است و ساختار کلی آن نباید بزرگتر شود، چراکه فرم امضادار این خودرو جزء هویت آن است.
موزر توضیح داد برای تبدیل ۹۱۱ به یک خودروی پلاگینهیبریدی، نیاز به باتری بزرگ، سیستم شارژ و سختافزار اضافی برای رانندگی تمامبرقی است؛ مجموعهای که فضای داخلی پکیج خودرو را تغییر میدهد و وزن و توزیع جرم را تحت تأثیر قرار میدهد. پورشه چنین تغییری را مغایر با فلسفه ساخت ۹۱۱ میداند.
به گفته او، دلیل انتخاب سیستم «پرفورمنس هیبرید» همین محدودیتها بوده است. پورشه از یک باتری ۴۰۰ ولتی استفاده میکند که دقیقا هم اندازه باتری ۱۲ ولتی است و در همان محل بخش جلویی نصب میشود. این یعنی مهندسان باید با حداقل فضا و بدون تغییرات بزرگ، سامانه هیبریدی را جا دهند.
هرچند فعلا خبری از نسخه پلاگینهیبریدی نیست، موزر احتمال میدهد پیشرفت فناوری باتریها در آینده شرایط را تغییر دهد؛ زیرا باتریهای کوچکتر و کارآمدتر میتوانند یک «بازی جدید» ایجاد کنند. با این حال تا زمانی که چنین جهشی رخ ندهد، نباید انتظار ۹۱۱ پلاگینهیبریدی داشت.
از سوی دیگر، پورشه مسیر توسعه هیبریدی را رها نکرده است. این شرکت اخیرا پتنتی برای استفاده از موتورهای محوری سبکتر و کوچکتر ثبت کرده که برای خودروهای اسپرت ایدهآل است. اکنون نیز نسل جدید ۹۱۱ توربو S مدل ۲۰۲۶ با سیستم T-Hybrid و توان ۷۰۱ اسببخار، قدرتمندترین ۹۱۱ تاریخ محسوب میشود؛ موضوعی که پرسش ایجاد میکند: آیا واقعا به نسخهای پلاگینهیبریدی و قویتر نیاز داریم؟
پاسخ شاید روشن نباشد، اما پورشه یک نکته را خوب میداند: قدرت بیشتر تنها زمانی ارزشمند است که به روح ۹۱۱ آسیبی نزند!
